Το δίλημμα κατά την Άλωση και σήμερα
Το δίλημμα κατά την Άλωση και σήμερα

(1991) Γ' Συνδιάσκεψη ντεταλμένων ερν Μητροπόλεων γιά θέματα αρέσεων καί κοσμοθεωριν: «ξωευρωπαϊκές Φουνταμενταλιστικές Τάσεις».

Γ′ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞH ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨH ΕΝΤΕΤΑΛΜΕΝΩΝ ΙΕΡΩΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΝ ΓΙΑ ΘΕΜΑΤΑ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΚΟΣΜΟΘΕΩΡΙΩΝ

Ιερόν Προσκύνημα Οσίου Ιωάννου του Ρώσου
(Προκόπι Ευβοίας, 21-23 Ἰουνίου 1991)

Η Γ' Πανορθόδοξη Συνδιάσκεψη Εντεταλμένων Ιερών Μητροπόλεων για θέματα αιρέσεων και κοσμοθεωριών πραγματοποιήθηκε, με θέμα: «ξωευρωπαϊκές Φουνταμενταλιστικές Τάσεις».

Έγιναν οι εισηγήσεις:

Ιερόν Προσκύνημα Οσίου Ιωάννου του Ρώσου
(Προκόπι Ευβοίας, 29.10, έως 1.11.2007).

π. Ἀντώνιος Ἀλεβιζόπουλος: «Πεντηκοστιανοί, Χαρισματικοί, ΝεοΠεντηκοστιανοί»,
π. Ἰωάννης Σκιαδαρέσης: «Ἡ Χιλιετής Βασιλεία κατά τήν Καινή Διαθήκη»,
π. Χριστοφόρος Τσιάκας: «Τό σκηνικό τῶν αἱρέσεων καί τῆς παραθρησκείας στήν Κύπρο»,
κ. Ἀθανάσιος Νεοφώτιστος: «τό Ἑλλαδικό Σκηνικό τῶν Αἱρέσεων»,
κ. Κώστας Παπαχριστοδούλου: «Τό Ἑλλαδικό Σκηνικό τῆς Παραθρησκείας»

« εσβολή τν αρέσεων καί τς παραθρησκείας στήν Κύπρο χαρακτηρίστηκε σάν Τρίτος ττίλας».

Ἡ συγκλονιστική αὐτή διατύπωση ἐκφράζει καί τήν πραγματικότητα στήν Ἑλλάδα, ἀνεξάρτητα ἄν ἡ ἀπειλή δέν ἔχει γίνει ἀρκούντως ἀντιληπτή ἀπό τούς ἁρμοδίους παράγοντες στήν χώρα μας.

1. Γνωστός Ὀρθόδοξος ἀρχιμανδρίτης ἀνέλαβε τή διεύθυνση τῆς αὐτοονομαζομένης Ὀρθοδόξου Χριστιανικῆς Ἀποστολικῆς Ἀδελφότητας τά «Καλά Νέα», ἡ ὁποία σέ παλαιότερη Συνοδική Ἐγκύκλιο περιλαμβάνεται στίς μή ρθόδοξες κινήσεις, πράγμα πού κατοχυρώνεται μέ στοιχεῖα καί στό πρόσφατο βιβλίο τοῦ π. Ἀντωνίου Ἀλεβιζοπούλου «Ἐγχειρίδιο Αἱρέσεων καί Παραχριστιανικῶν Ὁμάδων».

2. Ἡ ἀποκρυφιστική ὀργάνωση Ὁμακοείο τοῦ κ. Μαργιωρῆ ἵδρυσε ναό πρός τιμή τοῦ Ὁσίου Παταπίου, τόν ὁποῖον ἐμπλέκει στίς πνευματιστικές της δοξασίες.

3. Τά ἀποκρυφιστικά βιβλία τοῦ Νόρμαν Βίνσεντ Πήλ, στά ποα χρησιμοποιονται χριστιανικοί ροι ἐκδίδονται ἀπό ὀρθόδοξο ἐκδοτικό οἶκο, κυκλοφοροῦν σέ Χριστιανικά βιβλιοπωλεῖα μεταξύ Ὀρθοδόξων χριστιανῶν καί διαδίδουν τή νέα τάση τς λεγομένης Θετικῆς Σκέψης, πού ἀκυρώνει τό μήνυμα τῆς ἐν Χριστῷ σωτηρίας.

4. Παρόλες τίς ἀντίθετες διαβεβαιώσεις του, ὁ Θεοφάνης Μπούκας συνεχίζει τά ἀκριβοπληρωμένα σεμινάριά του κάτω ἀπό τό πρόσχημα τοῦ ψυχολόγου. Σέ σεμινάριο πού προγραμματίζεται ἀπό 14-19/7/91 στό Κέντρο τοῦ ΣΕΟ Βάρης, περιλαμβάνεται ὡς εἰσηγητής καί Καθηγητής Παιδαγωγικῶν τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν. Ὅπως ἀποδείχθηκε μέ πρῶτα στοιχεῖα στό νέο βιβλίο τοῦ π. Ἀντωνίου Ἀλεβιζοπούλου πού πρωτοκυκλοφόρησε στή Συνδιάσκεψη, μέ τίτλο «Αὐτογνωσία, Αὐτοεξέλιξη, Σωτηρία» τόσο τά βιβλία το Πήλ, σο καί τά Σεμινάρια το Θ. Μπούκα κινονται ξω πό τό χρο τς Χριστιανικς πίστεως.

5. Καθηγητής τῆς Φιλοσοφικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν καί μέλος τῆς Ἀκαδημίας τῶν Ἐπιστημῶν φέρεται σέ εἰδικό ἐπιστολόχαρτο τῆς ὀργάνωσης RYS ὡς βασικό της στέλεχος (ADVISORY BOARD). Ἡ ὀργάνωση αὐτή ἔχει σάν μοναδικό στόχο τήν κπαίδευση τς μελλοντικς γεσίας τς νθρωπότητος, στε νά πιβληθε σέ λόκληρο τόν κόσμο δεολογία καί κυριαρχία το Σάν Μυούνγκ Μούν.

6. Τέσσερις Ἕλληνες ἀκαδημαϊκοί δάσκαλοι σύμφωνα μέ τό ἐσωτερικό δελτίο τοῦ Μούν «UNIFICATION NEWS» ἔλαβαν μέρος σέ συνέδρια ὀργανώσεών του. Μεταξύ αὐτῶν, καί ὁμότιμος καθηγητής τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, ὁ ὁποῖος ἐδήλωσε ὅτι ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία πρέπει νά ἀναθεωρήσει τήν Ἐσχατολογία της καί προφανῶς νά τήν προσαρμόσει στήν δεολογία τς Ἑνωτικῆς Ἐκκλησίας, σύμφωνα μέ τήν ποίαν Σάν Μύουνγκ Μούν εναι Κύριος τς Δευτέρας Παρουσίας καί χει ς ποστολή νά νώσει τίς θρησκεες καί τά θνη κάτω πό τήν γεσία του.

7. Παρόμοιες συμμετοχές ἔγιναν αἰτία νά παρασυρθοῦν κορυφαῖα στελέχη τῆς Ὀρθοδοξίας σέ συνεργασία μέ τήν κίνηση τοῦ Μούν καί στή σύγκληση κοινοῦ συνεδρίου σέ Ὀρθόδοξο μοναστήρι.

8. Στή Θεολογική Σχολή τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν στήν αἴθουσα πού κατά δημοσιογραφικές πληροφορίες καταληψίες φοιτητές ἔκαψαν τήν εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ ἀπεικονίστηκαν σατανιστικά σύμβολα.

9. Ἀποκρυφιστικά περιοδικά πού ξεκίνησαν τόν τελευταῖο καιρό τήν ἔκδοσή τους καί προπαγανδίζουν ναρμόνιση τν θρησκειν στά πλαίσια τς Νέας Ἐποχῆς, παρασύρουν θεολόγους καθηγητές καί ἀνωτέρους ὀρθοδόξους κληρικούς ζητώντας ἀπό αὐτούς συνεντεύξεις τίς ὁποῖες χρησιμοποιοῦν σάν «συστατικό» μέ καταστροφικά ἀποτελέσματα, γιά νεαρούς κυρίως ἀναγνῶστες τούς ὁποίους ὁδηγοῦν σέ σύγχιση.

10. Ἀποκρυφιστικές ὁμάδες καί καταστροφικές λατρεῖες προσεταιρίζονται δημόσιους φορες. Γιά παράδειγμα ἀναφέρεται ὅτι σέ συνεργασία μέ τό Δῆμο Νέας Ἰωνίας δύο ἀποκρυφιστικές ὁμάδες, τό Πανελλήνιο Κέντρο Γνωστικῶν Σπουδῶν καί ὁ Ὅμιλος Μελετῶν ὀργάνωσαν ἐκδηλώσεις γιά τά παιδιά τῶν σχολείων, τούς γονεῖς καί τό κοινό. Σέ μιά ἀπό τίς ἐκδηλώσεις κύριος ὁμιλητής ἦταν ὁ Μακ Λάρεμ «Μεσσίας» τς ποκρυφιστικς μάδας μιλος Μελετν. Ὁ κύριος ἀντιδήμαρχος τῆς Νέας Ἰωνίας ἀνακοίνωσε τήν ἵδρυση Ὠδείου σέ συνεργασία μέ τήν ἀποκρυφιστική αὐτή ὁμάδα.

11. Παραθρησκευτικές ὀργανώσεις παραδίδουν ἀνήλικα κορίτσια στή διαφθορά. Καταγγέλθηκαν περιπτώσεις δωδεκάχρονων κοριτσιῶν μέ ἀφροδίσια νοσήματα. Ὅλα τά παραπάνω ἀποδεικνύουν κατά τήν ἀντίληψη τῆς Συνδιασκέψεως ὅτι ὁ κίνδυνος διαβρώσεως τῆς Ἐκκλησίας καί τοῦ Ἔθνους εἶναι ὑπαρκτός.

Μέ ἀνακούφιση ἡ Συνδιάσκεψη ἐπληροφορήθη ὅτι τό Σεπτόν Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον μέ εἰδική ἀνακοίνωσή του χαρακτηρίζει τήν κίνηση «Ἐσωτερικός Χριστιανισμός» τοῦ Διον. Δώριζα ὡς συμβίβαστη μέ τή Χριστιανική πίστη.

Ἐπίσης τήν ἄρνηση τῆς Ἐκκλησίας μας τελέσεως ἁγιασμοῦ στό ἀγρόκτημα Μυρρινούντα τῆς ργάνωσης «Ἁρμονική Ζωή», ποία κινεται πίσης σέ ξωχριστιανικά χρο.

Το δίλημμα κατά την Άλωση και σήμερα

Το δίλημμα που ετέθη στον Ελληνισμό κατά την Άλωση «ιδιοπροσωπία ή αφομοίωση» τίθεται και σήμερα. Ο ιδιοφυής ιστορικός μας Κων. Σάθας στο κλασσικό έργο του «Η ιστορία της τουρκοκρατούμενης Ελλάδας» (εξεδόθη το 1869) έγραψε για την Άλωση: «Τελικά στις 29 Μαΐου 1453 η Δύση είδε να εκπληρώνεται ο σκοπός που πριν από 600 χρόνια επιδίωκε με λύσσα». Εννοεί από την εποχή του Καρλομάγνου και την έναρξη του ανταγωνισμού της Δύσης με την Ανατολή. Αυτός μετά το σχίσμα του 1054 εξελίχθηκε σε μίσος των Λατίνων εναντίον των Ορθοδόξων Χριστιανών. Αποκορύφωμά του ήταν η Άλωση της Κωνσταντινούπολης, το 1204, και το βαρύτατο πλήγμα που υπέστη η Αυτοκρατορία, από το οποίο δεν μπόρεσε πλέον να συνέλθει. Ρωμαιοκαθολικός ιστορικός γράφει σχετικά: « Η σφαγή και η λεηλασία (Σημ. από τους Λατίνους) που επακολούθησε, όπως ανέφεραν οι αυτόπτες μάρτυρες, δύσκολα βρίσκουν κάτι ανάλογο στην ιστορία των κατακτήσεων».

Όσο πιεζόταν η Βυζαντινή Αυτοκρατορία από τους Οθωμανούς, τόσο αυξανόταν ο εκβιασμός από τον Πάπα και τους βασιλείς της Δύσης να υποταγούν οι Έλληνες σε αυτούς και να δεχθούν «να φιλήσουν την παντόφλα του». Οι Παλαιολόγοι ήθελαν την «ένωση», ουσιαστικά την υποδούλωση στον Πάπα, για πολιτικούς λόγους. Πίστευαν - οι αφελείς - ότι έτσι η Δύση θα τους βοηθούσε αποτελεσματικά στο να αποκρούσουν τους Οθωμανούς.... Αυτό παρά την πικρή εμπειρία που είχαν αποκτήσει. Το 1425, πριν δηλαδή από τη Σύνοδο Φεράρας - Φλωρεντίας, ο Αυτοκράτορας Ιωάννης Η΄ ο Παλαιολόγος παρέδωσε στους Ενετούς τη Θεσσαλονίκη μήπως και γλυτώσει από τους Τούρκους...Φρούδα η ελπίδα του. Το 1430 η Συμβασιλεύουσα κατελήφθη από τους Τούρκους του Μουράτ. Αλλά και μετά το 1450 αποδείχθηκε ότι ουδεμία επιθυμία είχε η Δύση, πλην ελαχίστων φωτεινών εξαιρέσεων, να ενισχύσει την άμυνα της Βασιλεύουσας έναντι των Οθωμανών. Μόνο όταν αισθάνθηκε ότι, μετά την Άλωση και την εξάπλωση τους, η ίδια κινδυνεύει αντέδρασε. Αλλά για τον Ελληνισμό ήταν αργά...

Εν όψει του οθωμανικού κινδύνου και της αναλγησίας της Δύσης ετέθη στους Έλληνες το δίλημμα, το οποίο περιγράφει άριστα ο άλλος εξαίρετος ιστορικός μας Σπυρίδων Ζαμπέλιος: «Οφείλει το γένος των Ελλήνων να παραιτηθεί της ιδιοπροσωπίας του,...να παραδεχθή τον Παπισμόν, να συγχωνευθή μετά των εσπερίων εθνών, να απολέση την αρχαιόγονον φύσιν του, να εξουθενηθή εις τον ωκεανόν των δυτικών εθνικοτήτων,...να απεκδυθή της ιστορικής ηγεμονείας του και ταύτα πάντα χωρίς της βεβαιότητος ότι θέλει σωθεί ποτέ από της αναβαινούσης βαρβαρικής πλημμύρας...ή να παραχωρήση τον βυζαντινόν θρόνον,... εις εαυτό δε να φυλάξη την κατοχήν του θρησκεύματος, ως παλλάδιον εντός του οποίου ήθελε καταφύγει και κρυφθή ο σπόρος της πολιτικής ελευθερίας;».

Οι Έλληνες προτίμησαν να διατηρήσουν την ιδιοπροσωπία τους, να μην αλλοιωθούν ως λαός και να αγωνισθούν για την ελευθερία τους από την πρώτη ημέρα μετά την Άλωση. Ο μακραίων αγώνας, που ποτίστηκε από άφθονο αίμα ιερομαρτύρων - εθνομαρτύρων, ωρίμασε το 1821...

Στα 2021 οι Έλληνες είμαστε μπρος σε ανάλογο του 1453 δίλημμα: Θα διατηρήσουμε την ταυτότητά μας, την Παράδοσή μας, την Πίστη μας, ή θα προτιμήσουμε να αφομοιωθούμε από τη Δύση, με την ψεύτικη προσδοκία ότι Αυτή θα μας βοηθήσει σε τυχόν θερμή εμπλοκή μας με την Τουρκία;.... Υπενθυμίζεται ότι εν όψει του 1453 πολιτική ηγεσία και ιντελιγκέντσια (Παλαιολόγοι, Βησσαρίων, Πλήθων Γεμιστός) ήσαν υπέρ της Δύσης, ο λαός όμως δεν τους ακολούθησε... Σήμερα η Ιστορία επαναλαμβάνεται. Πολιτικοί μας και μέλη της Επιτροπής για τον εορτασμό των 200 ετών από την Επανάσταση του 1821 συμπεριφέρονται ως συνεχιστές της συμπεριφοράς του Βησσαρίωνα. - 

Ψήφισμα 2361 του Συμβουλίου της Ευρώπης. Ο εμβολιασμός για τον Covid-19 ΔΕΝ είναι υποχρεωτικός!

Εμβόλια Covid-19: ηθικά, νομικά και πρακτικά ζητήματα

Ψήφισμα 2361 (2021)

7.3.1 Διασφαλίζει ότι οι πολίτες ενημερώνονται ότι ο εμβολιασμός ΔΕΝ είναι υποχρεωτικός και ότι κανείς δεν πιέζεται πολιτικά, κοινωνικά ή με άλλο τρόπο να εμβολιαστεί, εάν δεν το επιθυμεί.

7.3.2 Διασφαλίζει ότι κανείς δεν υφίσταται διακρίσεις για το ότι δεν έχει εμβολιαστεί, λόγω πιθανών κινδύνων για την υγεία ή επειδή δεν θέλει να εμβολιαστεί.

...

7.5.2 χρησιμοποιεί πιστοποιητικά εμβολιασμού ΜΟΝΟ για τον καθορισμένο σκοπό παρακολούθησης της αποτελεσματικότητας του εμβολίου, των πιθανών παρενεργειών και των ανεπιθύμητων ενεργειών.

Συγγραφέας: Κοινοβουλευτική Συνέλευση

Προέλευση Συζήτηση της συνέλευσης στις 27 Ιανουαρίου 2021 (5η συνεδρίαση) (βλ . Έγγρ. 15212 , έκθεση της Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων, Υγείας και Βιώσιμης Ανάπτυξης, εισηγήτρια: κα Jennifer De Temmerman). Κείμενο που εγκρίθηκε από τη Συνέλευση στις 27 Ιανουαρίου 2021 (5η συνεδρίαση).

=============================================================================================

ΤΟ ΠΛΗΡΕΣ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ

=============================================================================================

Εμβόλια Covid-19: ηθικά, νομικά και πρακτικά ζητήματα

Ψήφισμα 2361 (2021)

Συγγραφέας: Κοινοβουλευτική Συνέλευση

Προέλευση Συζήτηση της συνέλευσης στις 27 Ιανουαρίου 2021 (5η συνεδρίαση) (βλ . Έγγρ. 15212 , έκθεση της Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων, Υγείας και Βιώσιμης Ανάπτυξης, εισηγήτρια: κα Jennifer De Temmerman). Κείμενο που εγκρίθηκε από τη Συνέλευση στις 27 Ιανουαρίου 2021 (5η συνεδρίαση).

1 Η πανδημία του Covid-19, μια μολυσματική ασθένεια που προκλήθηκε από το νέο coronavirus SARS-CoV-2, προκάλεσε πολλά δεινά το 2020. Μέχρι τον Δεκέμβριο, έχουν καταγραφεί περισσότερα από 65 εκατομμύρια περιστατικά παγκοσμίως και έχουν χάσει πάνω από 1,5 εκατομμύρια ζωές . Το βάρος της νόσου της ίδιας της πανδημίας, καθώς και τα μέτρα δημόσιας υγείας που απαιτούνται για την καταπολέμησή της, έχουν καταστρέψει την παγκόσμια οικονομία, θέτοντας γυμνά προϋπάρχοντα σφάλματα και ανισότητες (συμπεριλαμβανομένης της πρόσβασης στην υγειονομική περίθαλψη) και προκαλώντας ανεργία, οικονομικά παρακμή και φτώχεια.

2 Η ταχεία ανάπτυξη παγκόσμιων ασφαλών και αποτελεσματικών εμβολίων κατά του Covid-19 θα είναι απαραίτητη προκειμένου να περιοριστεί η πανδημία, να προστατευθούν τα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης, να σωθούν ζωές και να βοηθήσουμε στην αποκατάσταση των παγκόσμιων οικονομιών. Παρόλο που οι μη φαρμακευτικές παρεμβάσεις, όπως η φυσική απόσταση, η χρήση προσώπων, το συχνό πλύσιμο των χεριών, καθώς και οι διακοπές λειτουργίας και οι κλειδαριές, βοήθησαν στην επιβράδυνση της εξάπλωσης του ιού, τα ποσοστά μόλυνσης αυξάνονται τώρα ξανά στο μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη. Πολλά κράτη μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης βιώνουν ένα δεύτερο κύμα που είναι χειρότερο από το πρώτο, ενώ οι πληθυσμοί τους αντιμετωπίζουν ολοένα και περισσότερο «πανδημική κόπωση» και αισθάνονται υποκινημένοι σχετικά με την παρακολούθηση συνιστώμενων συμπεριφορών για την προστασία τους και άλλων από τον ιό.

3 Ακόμα και τα ταχέως αναπτυσσόμενα, ασφαλή και αποτελεσματικά εμβόλια, ωστόσο, δεν αποτελούν άμεση πανάκεια. Μετά την εορταστική περίοδο στα τέλη του έτους 2020 και στις αρχές του 2021, με τις παραδοσιακές εσωτερικές συγκεντρώσεις, τα ποσοστά μόλυνσης πιθανότατα θα είναι πολύ υψηλά στα περισσότερα κράτη μέλη. Επιπλέον, οι Γάλλοι γιατροί έχουν συσχετιστεί επιστημονικά μεταξύ των θερμοκρασιών εξωτερικού χώρου και του ποσοστού επίπτωσης της νόσου σε νοσηλεία και θανάτους. Τα εμβόλια αναμφίβολα δεν θα είναι επαρκή για να μειώσουν σημαντικά τα ποσοστά μόλυνσης αυτόν τον χειμώνα - ιδίως όταν λαμβάνεται υπόψη ότι η ζήτηση ξεπερνά κατά πολύ την προσφορά. Έτσι, μια ομοιότητα της «κανονικής ζωής» δεν θα μπορεί να συνεχιστεί ακόμη και στις καλύτερες περιστάσεις μέχρι τα μέσα έως τα τέλη του 2021 το νωρίτερο.

4 Για να είναι αποτελεσματικά τα εμβόλια, η επιτυχής χρήση τους και η επαρκής πρόσληψη θα είναι καθοριστικής σημασίας. Ωστόσο, η ταχύτητα με την οποία αναπτύσσονται τα εμβόλια μπορεί να είναι δύσκολο να καταπολεμηθεί η πρόκληση για την οικοδόμηση εμπιστοσύνης σε αυτά. Απαιτείται επίσης δίκαιη ανάπτυξη εμβολίων Covid-19 για να διασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα του εμβολίου. Εάν δεν είναι αρκετά ευρέως διανεμημένα σε μια χώρα που έχει πληγεί σοβαρά, τα εμβόλια καθίστανται αναποτελεσματικά για τον περιορισμό της παλίρροιας της πανδημίας. Επιπλέον, ο ιός δεν γνωρίζει σύνορα και, επομένως, είναι προς το συμφέρον κάθε χώρας να συνεργαστεί για την εξασφάλιση παγκόσμιας ισότητας στην πρόσβαση στα εμβόλια Covid-19. Η διστακτικότητα των εμβολίων και ο εθνικισμός εμβολίων έχουν την ικανότητα να εκτροχιάσουν την μέχρι στιγμής εκπληκτικά γρήγορη και επιτυχημένη προσπάθεια εμβολιασμού Covid-19,επιτρέποντας τη μετάλλαξη του ιού SARS-CoV-2 και συνεπώς αμβλύ το πιο αποτελεσματικό μέσο στον κόσμο κατά της πανδημίας μέχρι στιγμής.

5 Επομένως, απαιτείται διεθνής συνεργασία περισσότερο από ποτέ για να επιταχυνθεί η ανάπτυξη, κατασκευή και δίκαιη και δίκαιη διανομή εμβολίων Covid-19. Το πρόγραμμα κατανομής εμβολίων Covid-19, επίσης γνωστό ως COVAX, είναι η κορυφαία πρωτοβουλία για την παγκόσμια κατανομή εμβολίων. Υπό την ηγεσία της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας (ΠΟΥ), της Συμμαχίας Εμβολίων (Gavi) και του Συνασπισμού για Καινοτομίες Επιδημιακής Προετοιμασίας (CEPI), η πρωτοβουλία αντλεί χρηματοδότηση από τις υποψήφιες χώρες για την υποστήριξη της έρευνας, ανάπτυξης και κατασκευής ενός ευρέος φάσματος Covid -19 εμβόλια και διαπραγμάτευση των τιμών τους. Θα χρειαστεί επίσης επαρκής διαχείριση εμβολίων και εφοδιαστική αλυσίδα εφοδιασμού, που απαιτούν διεθνή συνεργασία και προετοιμασίες από τα κράτη μέλη, προκειμένου να χορηγηθούν τα εμβόλια κατά του ιού με ασφαλή και δίκαιο τρόπο. Από την άποψη αυτή,η Κοινοβουλευτική Συνέλευση εφιστά την προσοχή στην καθοδήγηση των χωρών σχετικά με την ετοιμότητα του προγράμματος, την εφαρμογή και τη λήψη αποφάσεων σε επίπεδο χώρας που έχει αναπτύξει η ΠΟΥ.

6 Τα κράτη μέλη πρέπει ήδη να προετοιμάσουν τις στρατηγικές ανοσοποίησης για να κατανείμουν τις δόσεις με ηθικό και δίκαιο τρόπο, συμπεριλαμβανομένης της απόφασης σχετικά με το ποιες ομάδες πληθυσμού θα δώσουν προτεραιότητα στα αρχικά στάδια όταν η προσφορά είναι μικρή, και πώς να επεκτείνει τον εμβολιασμό ως διαθεσιμότητα ενός ή περισσότερων Covid- Βελτιώνει 19 εμβόλια. Οι βιοηθικοί και οι οικονομολόγοι συμφωνούν σε μεγάλο βαθμό ότι άτομα άνω των 65 ετών και άτομα κάτω των 65 ετών με υποκείμενες παθήσεις υγείας τα θέτουν σε υψηλότερο κίνδυνο σοβαρής ασθένειας και θανάτου, εργαζόμενοι στον τομέα της υγείας (ειδικά εκείνοι που συνεργάζονται στενά με άτομα που ανήκουν σε ομάδες υψηλού κινδύνου ), και στα άτομα που εργάζονται σε βασικές υποδομές ζωτικής σημασίας θα πρέπει να έχουν προτεραιότητα πρόσβαση στον εμβολιασμό. Τα παιδιά, οι έγκυες γυναίκες και οι θηλάζουσες μητέρες, για τις οποίες δεν έχει εγκριθεί μέχρι τώρα κανένα εμβόλιο, δεν πρέπει να λησμονούνται.

7 Επιστήμονες έχουν κάνει αξιοσημείωτη δουλειά σε χρόνο ρεκόρ. Τώρα εναπόκειται στις κυβερνήσεις να ενεργήσουν. Η Συνέλευση υποστηρίζει το όραμα του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών ότι ένα εμβόλιο Covid-19 πρέπει να είναι παγκόσμιο δημόσιο αγαθό. Η ανοσοποίηση πρέπει να είναι διαθέσιμη σε όλους, παντού. Συνεπώς, η Συνέλευση καλεί τα κράτη μέλη και την Ευρωπαϊκή Ένωση:

7.1 σχετικά με την ανάπτυξη εμβολίων Covid-19:

7.1.1 διασφαλίζει υψηλής ποιότητας δοκιμές που είναι ορθές και διεξάγονται με ηθικό τρόπο σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις της Σύμβασης για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη βιοϊατρική (ETS No. 164, Σύμβαση του Οβιέδο) και το Πρόσθετο Πρωτόκολλό της σχετικά με τη Βιοϊατρική Έρευνα (CETS No. 195), και τα οποία περιλαμβάνουν σταδιακά παιδιά, έγκυες γυναίκες και θηλάζουσες μητέρες ·

7.1.2 διασφαλίζει ότι οι ρυθμιστικοί φορείς που είναι υπεύθυνοι για την αξιολόγηση και την έγκριση εμβολίων κατά του Covid-19 είναι ανεξάρτητοι και προστατευμένοι από την πολιτική πίεση ·

7.1.3 διασφαλίζει ότι τηρούνται τα σχετικά ελάχιστα πρότυπα ασφάλειας, αποτελεσματικότητας και ποιότητας των εμβολίων ·

7.1.4 εφαρμόζουν αποτελεσματικά συστήματα παρακολούθησης των εμβολίων και της ασφάλειάς τους μετά τη διάθεσή τους στον γενικό πληθυσμό, με σκοπό επίσης την παρακολούθηση των μακροπρόθεσμων επιπτώσεών τους ·

7.1.5 θέσπισε ανεξάρτητα προγράμματα αποζημίωσης εμβολίων για την εξασφάλιση αποζημίωσης για αδικαιολόγητες βλάβες και βλάβες που οφείλονται στον εμβολιασμό

7.1.6 δώστε ιδιαίτερη προσοχή στην πιθανή ανταλλαγή πληροφοριών από στελέχη φαρμακευτικών προϊόντων ή φαρμακευτικές εταιρείες που εμπλουτίζονται αδικαιολόγητα με δημόσια έξοδα, εφαρμόζοντας τις συστάσεις που περιέχονται στο ψήφισμα 2071 (2015) για τη δημόσια υγεία και τα συμφέροντα της φαρμακευτικής βιομηχανίας: πώς να εγγυηθείτε υπεροχή των συμφερόντων της δημόσιας υγείας;

7.1.7 ξεπεράσει τα εμπόδια και τους περιορισμούς που απορρέουν από τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας και τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας, προκειμένου να διασφαλιστεί η ευρεία παραγωγή και διανομή εμβολίων σε όλες τις χώρες και σε όλους τους πολίτες ·

7.2 σχετικά με τη χορήγηση εμβολίων Covid-19:

7.2.1 διασφαλίζει τον σεβασμό της αρχής της δίκαιης πρόσβασης στην υγειονομική περίθαλψη, όπως ορίζεται στο άρθρο 3 της Σύμβασης του Οβιέδο στα εθνικά σχέδια κατανομής εμβολίων, διασφαλίζοντας ότι τα εμβόλια Covid-19 είναι διαθέσιμα στον πληθυσμό ανεξαρτήτως φύλου, φυλής, θρησκείας, ή κοινωνικοοικονομική κατάσταση, ικανότητα πληρωμής, τοποθεσία και άλλοι παράγοντες που συχνά συμβάλλουν στις ανισότητες εντός του πληθυσμού ·

7.2.2 ανάπτυξη στρατηγικών για την ορθή διανομή εμβολίων Covid-19 εντός των κρατών μελών, λαμβάνοντας υπόψη ότι η προσφορά θα είναι αρχικά χαμηλή και θα προετοιμάζεται για τον τρόπο επέκτασης των προγραμμάτων εμβολιασμού όταν επεκτείνεται η προσφορά · ακολουθήστε τις συμβουλές ανεξάρτητων εθνικών, ευρωπαϊκών και διεθνών επιτροπών και θεσμών βιοηθικής, καθώς και της ΠΟΥ, για την ανάπτυξη αυτών των στρατηγικών ·

7.2.3 διασφαλίζει ότι τα άτομα εντός των ίδιων ομάδων προτεραιότητας αντιμετωπίζονται ισότιμα, με ιδιαίτερη προσοχή στα πιο ευάλωτα άτομα, όπως τα ηλικιωμένα άτομα, τα άτομα με υποκείμενες καταστάσεις και τους εργαζομένους στον τομέα της υγείας, ειδικά εκείνα που συνεργάζονται στενά με άτομα που βρίσκονται σε υψηλό κίνδυνο ομάδες, καθώς και άτομα που εργάζονται σε βασικές υποδομές και δημόσιες υπηρεσίες, ιδίως σε κοινωνικές υπηρεσίες, δημόσιες συγκοινωνίες, επιβολή νόμου και σχολεία, καθώς και σε άτομα που εργάζονται σε λιανική ·

7.2.4 προωθεί την ισότητα στην πρόσβαση στα εμβόλια Covid-19 μεταξύ χωρών με την υποστήριξη διεθνών προσπαθειών όπως η Πρόσβαση στο Covid-19 Tools Accelerator (ACT Accelerator) και η Διευκόλυνση COVAX.

7.2.5 αποφύγετε να αποθηκεύσετε εμβόλια Covid-19 που υπονομεύουν την ικανότητα άλλων χωρών να προμηθεύονται εμβόλια για τους πληθυσμούς τους, να διασφαλίζουν ότι το απόθεμα δεν μεταφράζεται σε κλιμακούμενες τιμές εμβολίων από εκείνους που αποθηκεύουν σε εκείνους που δεν μπορούν, διεξάγουν έλεγχο και δέουσα επιμέλεια για να διασφαλίσουν ταχεία ανάπτυξη εμβολίων στο ελάχιστο κόστος με βάση την ανάγκη να μην ισχύουν στην αγορά ·

7.2.6 διασφαλίζει ότι κάθε χώρα είναι σε θέση να εμβολιάσει τους εργαζομένους στον τομέα της υγείας και τις ευάλωτες ομάδες τους προτού διατεθεί ο εμβολιασμός σε ομάδες χωρίς κίνδυνο και, ως εκ τούτου, εξετάστε το ενδεχόμενο να δώσετε δόσεις εμβολίου ή να αποδεχτείτε ότι πρέπει να δοθεί προτεραιότητα σε χώρες που δεν έχουν ακόμη να το πράξει, έχοντας κατά νου ότι μια δίκαιη και δίκαιη κατανομή δόσεων εμβολίου σε παγκόσμιο επίπεδο είναι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για την καταπολέμηση της πανδημίας και τη μείωση των σχετικών κοινωνικοοικονομικών επιβαρύνσεων ·

7.2.7 διασφαλίζει ότι τα εμβόλια Covid-19 των οποίων η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα έχει τεκμηριωθεί είναι προσιτά σε όλους όσους τα απαιτούν στο μέλλον, προσφεύγοντας, όπου απαιτείται, σε υποχρεωτικές άδειες με αντάλλαγμα την καταβολή των δικαιωμάτων ·

7.3 σχετικά με την εξασφάλιση υψηλής πρόσληψης εμβολίου:

7.3.1 διασφαλίζει ότι οι πολίτες ενημερώνονται ότι ο εμβολιασμός ΔΕΝ είναι υποχρεωτικός και ότι κανείς δεν πιέζεται πολιτικά, κοινωνικά ή με άλλο τρόπο να εμβολιαστεί, εάν δεν το επιθυμεί.

7.3.2 διασφαλίζει ότι κανείς δεν υφίσταται διακρίσεις για το ότι δεν έχει εμβολιαστεί, λόγω πιθανών κινδύνων για την υγεία ή επειδή δεν θέλει να εμβολιαστεί.

7.3.3 λαμβάνει έγκαιρα αποτελεσματικά μέτρα για την καταπολέμηση της παραπληροφόρησης, της παραπληροφόρησης και της δισταξίας σχετικά με τα εμβόλια Covid-19 ·

7.3.4 διανέμει διαφανείς πληροφορίες σχετικά με την ασφάλεια και τις πιθανές παρενέργειες των εμβολίων, συνεργαζόμενοι με και ρυθμίζοντας τις πλατφόρμες κοινωνικών μέσων για την πρόληψη της εξάπλωσης παραπληροφόρησης ·

7.3.5 επικοινωνούν με διαφάνεια το περιεχόμενο των συμβάσεων με τους παραγωγούς εμβολίων και τα καθιστούν δημόσια διαθέσιμα για κοινοβουλευτικό και δημόσιο έλεγχο ·

7.3.6 συνεργάζεται με μη κυβερνητικές οργανώσεις ή / και άλλες τοπικές προσπάθειες προσέγγισης περιθωριοποιημένων ομάδων ·

7.3.7 συνεργάζεται με τις τοπικές κοινότητες για την ανάπτυξη και εφαρμογή προσαρμοσμένων στρατηγικών για την υποστήριξη της πρόσληψης εμβολίων.

7.4 σχετικά με τον εμβολιασμό Covid-19 για παιδιά:

7.4.1 διασφαλίζει ισορροπίας μεταξύ της ταχείας ανάπτυξης του εμβολιασμού για τα παιδιά και της δέουσας αντιμετώπισης των ζητημάτων ασφάλειας και αποτελεσματικότητας και διασφάλιση της πλήρους ασφάλειας και αποτελεσματικότητας όλων των εμβολίων που διατίθενται στα παιδιά, με έμφαση στο συμφέρον του παιδιού, σύμφωνα με το Σύμβαση των Εθνών για τα δικαιώματα του παιδιού ·

7.4.2 διασφαλίζει δοκιμές υψηλής ποιότητας, με τη δέουσα προσοχή για τις σχετικές διασφαλίσεις, σύμφωνα με τα διεθνή νομικά πρότυπα και οδηγίες, συμπεριλαμβανομένης της δίκαιης κατανομής των οφελών και των κινδύνων στα παιδιά που μελετώνται ·

7.4.3 διασφαλίζει ότι οι επιθυμίες των παιδιών λαμβάνονται δεόντως υπόψη, ανάλογα με την ηλικία και την ωριμότητα τους · όταν δεν μπορεί να δοθεί η συγκατάθεση ενός παιδιού, βεβαιωθείτε ότι η συμφωνία παρέχεται σε άλλες μορφές και ότι βασίζεται σε αξιόπιστες και κατάλληλες ηλικίες πληροφορίες ·

7.4.4 υποστηρίζει τη UNICEF στις προσπάθειές της να παραδώσει εμβόλια από κατασκευαστές που έχουν συμφωνήσει με τη Διευκόλυνση COVAX σε όσους τα χρειάζονται περισσότερο.

7.5 όσον αφορά τη διασφάλιση της παρακολούθησης των μακροπρόθεσμων επιπτώσεων των εμβολίων COVID-19 και της ασφάλειάς τους:

7.5.1 διασφαλίζει διεθνούς συνεργασίας για την έγκαιρη ανίχνευση και αποσαφήνιση οποιωνδήποτε σημάτων ασφαλείας μέσω της παγκόσμιας ανταλλαγής δεδομένων σε πραγματικό χρόνο σχετικά με ανεπιθύμητα συμβάντα μετά την ανοσοποίηση (AEFIs) ·

7.5.2 χρησιμοποιεί πιστοποιητικά εμβολιασμού μόνο για τον καθορισμένο σκοπό παρακολούθησης της αποτελεσματικότητας του εμβολίου, των πιθανών παρενεργειών και των ανεπιθύμητων ενεργειών

7.5.3 εξαλείφει τυχόν κενά στην επικοινωνία μεταξύ τοπικών, περιφερειακών και διεθνών αρχών δημόσιας υγείας που χειρίζονται δεδομένα AEFI και να ξεπεράσει τις αδυναμίες στα υπάρχοντα δίκτυα δεδομένων υγείας ·

7.5.4 φέρνει τη φαρμακοεπαγρύπνηση πιο κοντά στα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης.

7.5.5 υποστηρίζει το αναδυόμενο πεδίο της έρευνας για τα αντιβιοτικά, η οποία μελετά τις μεμονωμένες παραλλαγές στις αποκρίσεις του εμβολίου με βάση τις διαφορές στην έμφυτη ανοσία, τα μικρόβια και την ανοσογενετική.

8 Αναφορικά με το ψήφισμα 2337 (2020) σχετικά με τις δημοκρατίες που αντιμετωπίζουν την πανδημία Covid-19, η Συνέλευση επιβεβαιώνει ότι, ως ακρογωνιαίος θεσμός της δημοκρατίας, τα κοινοβούλια πρέπει να συνεχίσουν να διαδραματίζουν τον τριπλό τους ρόλο εκπροσώπησης, νομοθεσίας και εποπτείας σε πανδημικές συνθήκες. Συνεπώς, η Συνέλευση καλεί τα κοινοβούλια να ασκήσουν αυτές τις εξουσίες, ανάλογα με την περίπτωση, επίσης όσον αφορά την ανάπτυξη, την κατανομή και τη διανομή εμβολίων Covid-19.